BEN KABİL / Gün Gencer

| August 12, 2015

İlk insanoğluyum ben OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Babam Adem, anam Havvadır benim

Irgatım ben, alnım terlidir

Çift sürerim, çapam toprakta, elim nasırlı

 

Bak Habil, tanrının sevgili kulu

Ben hayvan kesmedim

Dostum toprak verdi buğdayımı

sundum arpamı, elmamı, hurmamı

 

Kan mı istiyor ille senin tanrın?

Süt kuzusu mu çekmiş canı yağlısından?

-Sonra da ilk doğan erkek evladı kim bilir-

Sunaklardan kan sızsın mı istiyor tanrın?

 

Toprakta ben varım, emeğim var

ellerimle topladım olgun yemişleri

beğendiremedim göklerdeki nobran

kana susamış buyurgan tanrına senin

 

sen benim küçüğümsün Habil, kuzumsun

kan istiyorsa alsın işte senin kanın

kardeş kanı en hasından

düşman kanı değil

 

bundan kelli binyıllarca

dökülsün ister demek kardeş kanı

herşeye kadir tanrın, herşeyi bilen

demek böyle yazmış yazgımızı

 

madem dost olamadık kardeş

Kardeş te değiliz artık, kuzumsun benim

Git o tanrına yüreğinden fışkıran kanla

Yüz sür, yaltaklan varsa sonsuz cennetinde

 

Benim tanrım değil o

Emek değil kan isteyen

Kimsenin olmamalı eli kanlı

Dünyayı cehennem kılan tanrı

 

28 Mayıs, 2015

Please follow and like us:

Category: Şiir, Yazın

Comments are closed.