Yazın
YALNIZLIĞIN YARATTIĞI İNSAN / Sait Faik ABASIYANIK
Pardösüsünün kürklü yakasını kaldırınca üşüdü mü diye baktım. Aslında soluk esmer yüzü balmumu gibi sararmıştı. – Üşüdün, dedim. Kaşını kaldırdı. Yanağındaki çıban yerinde kan yoktu. Durdum. Yüzünü avuçlarıma alıp oğaladım. – Neden böyle oldun, dedim. Güldü. Karanlığa doğru tükürdü. Başını iki tarafa şiddetle salladı. – Olurum bazı bazı böyle, dedi. – Bir yere girelim, dedim. […]
Neresi sıla bize, neresi gurbet : Murathan Mungan / Mehmet Said AYDIN
“21 Nisan 1955 yılında, İstanbul’da, Üsküdar Zeynep Kamil Hastanesi’nde doğdu. Çocukluğu ve ilk gençlik yılları, memleketi olan Mardin’de geçti. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Tiyatro Bölümü’nü bitirdi. Aynı bölümde ‘master’ yaptı. (…) Uzun bir süredir serbest yazar olarak çalışıyor.” Müstesna bir kitap çıkmıştı 1996 yılında, alıntı da oradan, “Özyaşam Öyküsü” kısmından. Künyesinden alıntılıyorum: “[Murathan […]
KADIN / Muzaffer Oruçoğlu
Çayından bir fırt çekti adam. Deminden beri konuşan kadının perişan halini bir kez daha süzdü. Kendini her daim kalbinde hisseden tutkulu sözcüklerin kadını ile geçen yıl balkonu temizlerken düşüp ölen temizlikçi kadını anımsadı. “İyi güzel de hanfendi,” dedi, “bana burda bunları niye anlatıyorsun. Ne yapmamı istiyorsun?” “Oturmayın burda, harekete geçin,” diye sürdürdü kadın. “Kadınların kutsal […]
Dayan Ey Sevdam / Ayten Mutlu
tüm dağlara kar yağsa sarsa dorukları boran ve tüm ışıkları yutsa fırtına dayan ey sevdam ey sevdası yarınların dayan şimdi kavrulsam da ayazdan sarsılsam da kaygılarla sımsıkı sarılmak zamanıdır umuda umuttur sevgiyle ürer ve sevmek yürek işidir ve büyütmek sevdayı emek işidir bin yılların çilesini ve tutkusunu geleceğin nakış nakış dokuduğum bu kilimi yani emeğimi […]
ANADİL / Bedros DAĞLIYAN
ANADİL / Bedros DAĞLIYAN Düşünse En çok neyi ister insan! Düşünse, ölümüne özlemeyi Memleketi düşünse, uzaktan uzağa En sunturlusundan düşünse Küfrün feriştahını bütün namussuzlara Ya da edinilmiş zevkle düşünse Masis’ten koparılmış Dağ kekiğinin yemeğe kattığı lezzette düşünse Bir aşk şiirini Ah düşünüp de söylese Sevgiliye olan hasreti Kendi anadilinde
MEKTUP / Tamer Öncül
MEKTUP Hrant’a Sokağın gürültüsünde boğulup giden o tok sesin ardından bastırdı ayaz, tüm sesler dondu pervazlarda asılı kaldı çığlık… Bebelerin elinde kan, yürekler delik Çarık… Güneşin gümüş kılıçları kesene dek kaldırımları titreyip durdu Halaskargazi sokağı… Titredi, kendi sözcükleri yüzünde… Dudağına yapışan hınzır gülümsemeden anladım çocukken o da takarmış gazeteden maskları, şapkaları… Gölgelerle birlikte büyüyor iki […]
DÜNYANIN EN ZOR PORTRESİNİ YAZMAK: CEMAL SÜREYA / Kaan KOÇ
“Hep zorlanarak yazdım; mecburdum sanki. Elimde bulunan bir ilk imge ya da bir ilk dizenin şiddetli dürtüsünden de hiçbir zaman kurtulamadım. Bu dürtünün benim için yalnız sanat değil, hayat dürtüsü de olduğunu söyleyebilirim.” Cemal Süreya Önceleyin Şimdiye kadarki bütün yazılarımda, göğe uzanmaya çalışan bir servinin gövdesini sundum hep. Ama bu kez kökleri toprağı deldi […]
Ahmet Ümit’e Mektup / Can AHISKRA
Merhaba Sevgili Ahmet Ümit, İnsan olduğumuzu anlattığın için teşekkür ederek başlamak isterim mektubuma, evet biz de insanız! Acılarımız, tereddütlerimiz, pişmanlıklarımız var tüm diğer insanlar gibi… Kararlıyız, dönmeyiz yolumuzdan ama geride bıraktıklarımız da var! Geride bırakamadıklarımız da bizim… Olmaya çalıştığımız kadar geride bıraktıklarımızız, kim nasıl inkâr edebilir? Ama görmezden geldiler yüzyıllardır, taştan olduğumuz, tunçtan olduğumuz söylendi, […]
Büyük Yarılmadan Kopuşa Doğru / Haluk Tekeli
Yakın zamanda katıldığım bir toplantıda Kürt olan akademisyen arkadaşım memleketi olan Batman’a gittiğinde başka bir kişi, görev yeri İzmir’e geldiğinde bambaşka bir kişi olduğunu anlatmıştı. Gerçekte onun kendi içinde yaşadığı çelişkiyi görünen o ki, bütün toplum birlikte yaşıyoruz. Hemen herkesin artık açıkça düşündüğü konu, “birlikte yaşamaya devam edecek miyiz? ” sorusu değil mi? Tasaları ve […]