Güneyin Işıkları
Güneyin Işıkları's Latest Posts
Oscars 2016: The Only Nominated Female Director Talks / Fan Zhong
For a long time, it seemed like Mustang was a film that would never be made. Set in a lush Turkish village on the Black Sea, the five youthful, wild sisters at its heart have as much of a hold on the local boys as the Lisbon girls do in The Virgin Suicides. And, though […]
28 Authors on the Books That Changed Their Lives / Tobias Carroll
The right book, it’s said, can change your life. Some books can alter perceptions of the world, or let a reader see life from a perspective they may never have considered before. Others expand the sense of what’s possible within the confines of a narrative; still others tell stories that the reader might not have […]
DÜNYANIN EN ZOR PORTRESİNİ YAZMAK: CEMAL SÜREYA / Kaan KOÇ
“Hep zorlanarak yazdım; mecburdum sanki. Elimde bulunan bir ilk imge ya da bir ilk dizenin şiddetli dürtüsünden de hiçbir zaman kurtulamadım. Bu dürtünün benim için yalnız sanat değil, hayat dürtüsü de olduğunu söyleyebilirim.” Cemal Süreya Önceleyin Şimdiye kadarki bütün yazılarımda, göğe uzanmaya çalışan bir servinin gövdesini sundum hep. Ama bu kez kökleri toprağı deldi […]
Ahmet Ümit’e Mektup / Can AHISKRA
Merhaba Sevgili Ahmet Ümit, İnsan olduğumuzu anlattığın için teşekkür ederek başlamak isterim mektubuma, evet biz de insanız! Acılarımız, tereddütlerimiz, pişmanlıklarımız var tüm diğer insanlar gibi… Kararlıyız, dönmeyiz yolumuzdan ama geride bıraktıklarımız da var! Geride bırakamadıklarımız da bizim… Olmaya çalıştığımız kadar geride bıraktıklarımızız, kim nasıl inkâr edebilir? Ama görmezden geldiler yüzyıllardır, taştan olduğumuz, tunçtan olduğumuz söylendi, […]
SOLUK SOLUĞA – 1 / Ahmet TELLİ
SOLUK SOLUĞA -1 Hep yanıldı ve yenilgilere uğradı Ama atıldı yine de serüvenlere Vakti olmadı acıların hesabını tutmaya Durup beklemeye, geri dönmelere vakti olmadı. Yangınlarla geçti ömrü ve hep yalnızdı – ki onlar daima birer yalnızdılar Nerde doğmuştu ve ne zaman kopup Gitmişti o kentten anımsamıyor artık Hangi sokaktaydı ilk sevgili ve hala Sürüp gider […]
Severmişim Meğer* – Things I Didn’t Know I Loved* / NÂZIM HİKMET
Severmişim Meğer / NÂZIM HİKMET yıl 62 Mart 28 Prag-Berlin treninde pencerenin yanındayım akşam oluyor dumanlı ıslak ovaya akşamın yorgun bir kuş gibi inişini severmişim meğer akşamın inişini yorgun kuşun inişine benzetmeyi sevmedim toprağı severmişim meğer toprağı sevdim diyebilir mi onu bir kez olsun sürmeyen ben sürmedim Platonik biricik sevdam da buymuş meğer […]
Sevgi Soysal: İsyankâr bir ruh, romantik bir varoluşçu, tutkulu bir yazar / Hasan SARAÇ
Cumhuriyet döneminin ilk bürokratlarından Mithat Yenen ve Aliye Hanım (Alman asıllı Anneliese Rupp) 30 Eylül 1936 günü İstanbul’da doğan evlatlarına Sevgi adını koyarlar. Okul hayatına Ankara’da başlar Sevgi. Sürekli gözlem yapan, düşünen, duyarlı, zeki bir çocuktur. Kendisinden yedi ve on dört yıl sonra dünyaya gelen kız kardeşleriyle arasındaki en belirgin fark ise sınır tanımayan isyankâr […]
Öldürme Eylemi – Act of Killing / Özgür Sevgi GÖRAL
Entelektüel dünyada herhalde çok az klişe “kötülüğün sıradanlığı” ibaresi kadar yaygın ve amacına uymayan bir şekilde kullanılmıştır. Hannah Arendt, 1962 yılında İsrail’de yargılandıktan sonra suçlu bulunarak idam edilen Adolf Eichmann’ın yargılanma sürecini izledi. Yargılama süreci üzerine de “Eichmann Kudüs’te: Kötülüğün Sıradanlığı Üzerine Bir Rapor” adıyla yayımlanan bir metin yazdı. Arendt bu metinde, Judith Butler’ın olağanüstü […]
Bir Demet Gülten Akın Şiiri
SENİ SEVDİM / Gülten AKIN Seni sevdim, seni birdenbire değil usul usul sevdim “Uyandım bir sabah” gibi değil, öyle değil Nasıl yürür özsu dal uçlarına Ve günışığı sislerden düşsel ovalara Susuzdu, suya değdi dudaklarım seni sevdim Mevsim kirazlardan eriklerden geçti yaza döndü Yitik ceren arayı arayı anasını buldu Adın ölmezlendi bir ağız da benden geçerek Soludum, […]
ARMAĞAN / Şükrü ERBAŞ
Senin gözlerini Dağlardaki çocuklara vereceğim; Çayır çimen kokusu rüzgarlar dolusu Ocaklarda tüten hayal Yıldızlı bir pencere bozkırın yoksulluğunda Haran’a açılan balıklı göl Biraz anne, biraz kardeş Çokça sevgili Gözlerini senin, çocuklara Sevsinler diye birazcık kendilerini… Senin gözlerini Çocuklara vereceğim kentlerdeki; Onurlu ve uzak Hilesiz ve çıplak Bir su damlasından korunaksız Ay ışığına ilmekler atan Ebruli, […]
