Solgun Bir Gül Dokununca – A Paling Rose When Touched/ Behçet Necatigil

| March 1, 2015 | 0 Comments

behcetnecatigil

Çoklarından düşüyor da bunca
görmüyor gelip geçenler
eğilip alıyorum
solgun bir gül oluyor dokununca

Ya büyük şehirlerin birinde
geziniyor kalabalık duraklarda
ya yurdun uzak bir yerinde
kahve otel köşesinde
nereye gitse bu akşam vakti
ellerini ceplerine sokuyor
sigaralar, kağıtlar- arasından kayıyor usulca
eğilip alıyorum, kimse olmuyor
solgun bir gül oluyor dokununca

Ya da yalnız bir kızın sildiği
dudak boyasında eşiğinde
yine yorgun gecenin başını
yastıklara koyunca.
Kimi de güz ortası yanıma sokuluyor
en çok güz ayları ve yağmur yağınca alçalır
ya bir bulut, o hüzün bulutunda
Uzanıp alıyorum, kimse olmuyor
solgun bir gül oluyor dokununca

Ellerde, dudaklarda, issiz yazılarda
akşamlara gerili ağlara takılıyor
yaralı hayvanlar gibi soluyor
bunalıyor, kaçıp gitmek istiyor
yollar, ya da anılar boyunca

Alıp alıp, geliyorum, uyumuyor bütün gece
kımıldıyor karanlıkta ne zaman dokunsam
solgun bir gül oluyor dokununca.


 

A PALING ROSE WHEN TOUCHED / Behçet Necatigil
Translated by Gün Gencer

So many let it fall
but passers-by don’t see
I bend down and pick it up
it turns into a paling rose when touched

It sometimes wanders in busy bus-stops
in some large city
sometimes in a remote corner in the country
in a coffee-house, in a hotel
where can one go when night falls
hands in pockets
cigarettes, papers-
-and it slips unnoticed
I bend down and pick it up, nobody around
it turns into a paling rose when touched

Or it may be in the lipstick
wiped off by a lonely girl
as she puts her head on the pillow
again at the threshold of the tired night.
Sometimes it sidles up to me in mid-autumn
in autumn months, most of all, when it rains
when a cloud descends, in that cloud of sorrow
I reach out and pick it up, nobody around
it turns into a paling rose when touched

In hands, in lips, in solitary writings
it gets caught in taut nets hung to the nights
panting like wounded beasts
it’s cornered, wants to run away
along roads, or along memories

I keep picking it up, it never sleeps a wink
and stirs whenever I touch it in the dark
it turns into a paling rose when touched

Please follow and like us:

Category: Rengarenk Şiir, Şiir, Yazın

Leave a Reply